بهانه اي براي اتمام بخش نخست از نوشته هايم در مورد سينما كه يك سال طول

كشيد كه خوب يا بد گذشت .

... 

ايستادگي

درختان

محمود رضا

نوربخش

26     ارديبهشت                         2      خرداد

گالري باغ آينه     كرج                       طالقاني شمالي         بعد از پل آزادگان

كوچه حسيني    شماره 39       افتتاح 26 ارديبهشت   ساعت 20-17

.................................

محمود رضا گفت پنج شنبه كجايي ؟ و من گفتم " زينه" و در قراردادم هست كه در هفته هشت ساعت آنجا باشم ، گفت مگر نمي داني يك آدم بزرگ نمايشگاه دارد ؟

ياد ارديبهشت شش سال پيش افتادم ( نمايشگاه عكس انفراديم، نوستالژيا يك چندم ثانيه درنگارخانه آفتاب ، تقديم به محمود رضا نوربخش) و ( اسفند همان سال نمايشگاه عكس جمعي محمود رضا ، ميثم و من ، به همراه اجراي ديجيتال آثاردر دانشكده هنر و معماري )

به ياد ابيانه ، بازار ، نشلج ، قمصر و روستايي كه ظهر عاشورا رسيديم و نامش را از خاطر برده ام . ياد روزهايي كه ...

محمود رضا خواست كه براي بروشور نمايشگاهش چيزي بنويسم ومن خواستم نوشته نزديك حال و هواي آن روزهايي باشد كه ما بدون sms همديگر را مي ديديم .

محمود رضا به شوخي گفت، مگر نميداني يك آدم بزرگ نمايشگاه دارد ؟

اما من شما رابه نمايشگاه يك آدم بزرگ دعوت مي كنم !

در ارديبهشت شش سال بعد. 

 .................................. 

رونده ايم.

هم از اينروست كه نگاهمان گاه مخملي است وگاه سنگ. در مسيري اوديسه وارانتخاب مي كنيم،  انتخاب مي شويم. و دريا … دريا … دريا … از آغاز هست. همواره در راه غلبه بر نيروهايي هستيم كه از رسيدن بازمان مي دارند. كنش در مقابل مجموعه اين نيروها وا مي داردمان كه سخت بمانيم، بزرگتر شويم، فراتر بينديشيم و همواره دور دست نيامده را وسيع  آرزو كنيم. چرا كه جهانهاي درون ما بسيار فراخ تر از جهان كوچكي است كه در آن زيست مي كنيم. مي خواهيم ببينيم و ديدن است كه تأثير شگرفي بر ما و تمامي آنچه كه هست و نيست مي گذارد. مي خواهيم بدانيم و دانستن است كه دانشهاي پس و پيشمان را مشكوك مي كند.

ما پس از هر شكي آغازي دوباره مي يابيم.

ما پس از هردانشي آغازي دوباره مي يابيم.ما پس از هرديدني آغازي دوباره … 

مي بينيم.

گاه ديدنمان ثبت مي شود.

و گاه اجازه بدهيم ديگران هم ببينند. از گاه دنيا چه چيز كم مي شود.

...

هر قاب حسي است

به ادراك آميخته و از تاريكي گريخته

آن را لحظه اي مي توان يافت

وهيچ زمان بازش نمي توان گرداند

حركت در مخيله وجود به اميد بركندن است.

حادثه اي درخور ارتفاع

روحي در نوسان اتصال

شاید نگاه از حدود اندازه فراتر رود

ديدن زيباتر شود.